Maar laten we bij het begin beginnen.

Mysterie

De beroemde mysterieuze Kapel ziet er ook als zodanig uit. Rosslyn tooit de top van een ruige, rotsachtige heuvel in de groene golvende heuvels van zuidoost Schotland en lijkt een beetje op een kroon met spitse punten.

Ze ligt op een leylijn, de Rose lijn, vandaar de naam. Maar veel van Rosslyn’s overlevering komt voort uit haar overdadig versierde decor, speciaal de stenen reliëfs. Heel toepasselijk een wandtapijt van steen genoemd, hebben veel reliëfs betrekking op symboliek uit de christelijke bijbel, de mystiek van de Vrijmetselarij, de Knights Templar (orde van de Tempeliers), het devische heidendom, het gnosticisme en zelfs de Hopi Maya’s.

Deze stenen reliëfs behoren als historische kunst tot de mooiste werken in Europa. Er zijn dozijnen boeken geschreven over wat deze unieke reliëfs uitbeelden. Toch is het de voelbare aanwezigheid van iets groters wat het hart beroert van de bezoekende zoekers en wat Rosslyn kenmerkt. Dat was in elk geval mijn ervaring.

Geschiedenis en legende

De mysterieuze Rosslyn Chapel is een bijzonder mooie “Kathedraal in miniatuur”. Beroemd door haar tot in detail uitgewerkte constructie, werd de Kapel in 1446 gebouwd door Sir William St Clair. De Kapel staat elf kilometer ten zuiden van Edinburgh in Schotland, te midden van prachtige, golvende heuvels en ruige stenen uitstulpingen.

De Kapel is rijk aan zowel historische feiten als legenden. Veronderstellingen met betrekking tot religieuze kunstvoorwerpen die bewaard zouden zijn in de verborgen ondergrondse gewelven, hebben academici en mystici al eeuwenlang geïnspireerd. Stukjes feitelijke bewijs zijn met elkaar verbonden tot complexe theorieën die een breed interessespectrum bestrijken. Vereerders van naam beweren dat enkele onvoorstelbare relikwieën, waaronder de legendarische heilige graal, exemplaren van heilige evangeliën, de schat van Salomon en de ark van het verbond, opgeborgen zijn in de ondergrondse gewelven van de Kapel.

Maar de “spirit van de plek” op de geografische locatie van Rosslyn gaat veel verder terug. De kernvraag van het Rosslyn Chapel mysterie is waarom ze in eerste instantie is gebouwd. Voor deze schrijver ligt een deel van de sleutel in het waarom en het waar. Rosslyn ligt temidden van een extreem sterke tellurische vortex en herbergt een van de krachtigste portalen op de planeet. Rosslyn is een multidimensionale sterrenpoort.

Hawthornden – Rosslyn Glen

Uitkijkend over een verborgen rivierravijn, ligt een paar honderd meter lager de ‘Rosslyn Glen (ook bekend als Hawthornden). De geologie is een rijk mengsel van vulkanische lagen en bezinkingslagen, temidden van een web van breuklijnen en anticlines (naar boven bolronde plooien in gesteente of aardlaag).

Zijn reputatie waardig vanwege zijn eigen verdiensten, is de betoverende glen voor de meeste bezoekers die zich wellicht niet bewust zijn van zijn majesteitelijke, geologische manifestatie en belangrijke energetische verbinding met Rosslyn Chapel, een plek waar men toevallig waardevolle dingen kan ontdekken. In de magische diepten van Rosslyn Glen stroomt de kristalheldere North Esk River door een met muren van zandsteen ingesloten ravijn dat getooid is met Neolitische heilige plaatsen.

In het ravijn zijn verschillende druïdengrotten die pictoglyfen van spiralen en concentrische cirkels bevatten. Op het pad boven de glen is gebeiteld in een steenuitstulping een welbekende Neolitische “buste” van de greenman (groene man), de heidense personificatie van het mannelijke aspect van de natuur. Zulke merktekens zijn oude heidense aanduidingen voor vortex- en leylijnplaatsen die door Druïden die zich van de aarde bewust waren als heilig werden beschouwd. Rosslyn Glen is de wind onder de vleugels, de ondersteunende generator van Rosslyn Chapel.

Tyb’s Dagboek

Het is middenzomer wanneer ik het steile pad van het Rosslyn Hotel naar de heilige Kapel op wandel, waarvoor ik zo’n verre reis heb gemaakt.

Een loodgrijze lucht omlijst het silhouet van Rosslyn Chapel, de gotische miniatuurkathedraal, symbool van legende en overlevering. Het is een stormachtige dag en het lijkt meer oktober dan juli. Donkere wolken doemen dreigend op aan de horizon, een passende achtergrond voor de mystieke sfeer die uit de verweerde, bruine stenen van het majestueuze bouwwerk straalt.

Vochtige windvlagen gieren geregeld door de torenspitsen en steunpilaren en fluiten door de holle delen van de metalen steigers die voor de hoognodige restauratie rondom het gebouw zijn geplaatst.

Het grind knerpt onder mijn voeten als ik de binnenplaats oploop, heilige grond naar welke maatstaf dan ook geoordeeld. Ik loop naar een van de banken op het kerkterrein en blijf een poosje rustig zitten om de energie van de plek in te drinken. Het terrein is prachtig verzorgd. De levendige groene tuin is gedecoreerd met rozenstruiken die een bedwelmende geur verspreiden.

Na een goed half uurtje sta ik op en wandel voorzichtig om de Kapel heen. Ze is op een complexe manier in de mooiste gotische traditie gebeeldhouwd, met gargouilles (waterspuwers) en luchtbogen. Elke conische spits is individueel bewerkt tot een unieke symbolische noot die samen een mysterieuze symfonie vormen. Zelfs zonder voorkennis van haar mystieke overlevering, is haar gecodeerde ambiance een tastbare kracht die direct nieuwsgierigheid opwekt. Er is een onmiskenbaar “gevoel” dat Rosslyn meer is dan alleen een kapel. Veel meer

De Kapel heeft twee ingangen en nadat ik onzeker om haar heengelopen was, was ik me op een eigenaardige manier bewust dat ik de noordelijke ingang koos om naar binnen te gaan. Omdat ik iemand ben die geneigd is op heilige plaatsen een diepte van gevoeligheid te verwachten, was ik niet verbaasd over de krachtige emoties die me bij de ingang tegemoet kwamen. Ik was direct overweldigd. Weinig bouwwerken hebben me in die mate aangegrepen door de buitengewone, directe gewijdheid die ik hier voelde.

Ik tintelde letterlijk toen mijn ogen het schouwspel in zich opnamen in het getemperde licht van het interieur. Het licht binnen werd gefilterd door gebrandschilderde ramen in goud en paars en het leek te zweven in fascinerende kleurvlakken. Elke vierkante centimeter muur, plafond en pilaar was gebeeldhouwd met ingewikkelde patronen.

Rosslyn is toepasselijk beschreven als een “tapijt in steen”. De drie beroemde pilaren baadden in het zachte licht van de kaarsen die in een rij achterop het altaar stonden. Je voelt onmiddellijk dat er, geplaatst in tijdloosheid, een boodschap aangeboden wordt aan degenen die zich volledig zouden willen wijden aan de tijdrovende taak om het complexe raadsel op te lossen.

De binnenafmetingen van de Kapel zijn een beetje misleidend. Misschien 60 bij 30 meter, geeft het een groter gevoel van ruimte dan het in werkelijkheid is. Het niveau waarop je binnenkomt, geeft toegang tot een ondergrondse kamer die eerder bestond dan de sierlijker constructie van de begane grond.

Direct na binnenkomst liep ik door het interieur en nam elk detail van elk reliëf en elke pilaar in me op zoals je naar kunstwerken zou kijken in een kunstgalerij. De energie en het ruimtegevoel veranderden opvallend terwijl ik rondliep in de miniatuur kathedraal. Elke hoek en elk facet straalden vreemd genoeg een totaal andere energie uit en wellicht mede daardoor leek het geheel veel groter dan het is. Ik had het gevoel in een labyrint te zijn. De heel tastbare “spirit van de plek” is behoorlijk stimulerend en je voelt je bijna gedwongen om de boodschap die in de gewijde puzzel binnen de ambiance verborgen ligt, te gaan begrijpen.

Afgesloten Ruimte

Van Rosslyn Chapel wordt gezegd dat ze precies boven een dimensionale toegangspoort staat, en het beeld van een “afgesloten” gecomprimeerde ruimte was voor mij absoluut duidelijk. Er zijn verschillende delen van de Kapel die een energetische hum hadden, maar deze beschrijving voldoet niet helemaal aangezien die hum meer gevoeld dan gehoord werd. Twee ervan waren wel heel erg duidelijk, de één voor het altaar en de ander achter de beroemde Apprentice Pillar (de Aspiranten Pilaar).

De ondergrondse ruimte had een serene energie, heel anders dan de begane grond. Die ruimte gaf het gevoel veel ouder en heel erg heidens te zijn. Hoewel in de hele kapel een gevoel van welzijn voelbaar was, was dat op geen enkele plek zo kalmerend als in de koele duisternis van de ondergrondse kamer.

Vredig

Nadat ik was teruggekeerd in het voorportaal ging ik naar het middenaltaar. Het gewelfde plafond loopt in een ronde curve van de orgelgalerij naar het altaar en is versierd met vierkante rijen sterren en bloemen, elke rij net even anders. Ondanks de gestage stroom bezoekers, was ik in staat om een diepe rust te vinden terwijl ik beschouwend in een van de zware eiken kerkbanken zat die er stonden voor kerkdiensten. De meeste bezoekers leken de dingen in een respectvolle stilte te bekijken en voelden zich, net als ik, bijna gedwongen om te gaan mediteren in de gewijde omgeving die de ruimte met een gevoel van vredige tijdloosheid vulde. Een energie van waarneembare stilte, wellicht toe te schrijven aan de geomantische pulseringen, leek de geluidsgolven te neutraliseren. Ik merkte dat ik in staat was om snel een diepe meditatiestaat te bereiken.

Symboliek

De mengeling van spirituele symbolen gaat veel verder dan de verwachte versieringen van het Christendom. De reeks bijbelse figuren en symbolen van de vrijmetselarij delen de ruimte met reliëfs van het goddelijke vrouwelijke Gaia: maïs en aloë cactus. Hier verdiept het mysterie zich. De maïs en de cactus, heilige symbolen voor de spiritueel gevorderde stammen van de Amerikaanse Indianen, waren in de muren van Rosslyn Chapel gebeiteld tientallen jaren vóór de erkende ontdekking van Amerika.

Hoe konden de bouwers hebben afgeweten van de heilige maïs en cactus? De Kapel werd gebouwd door Sir William St Clair van de Orkney eilanden die voor de noordwest kust van Schotland liggen. Er wordt beweerd dat zijn grootvader, Henry St Clair, de eerste prins van Orkney, in 1398 naar Amerika gevaren is, een volle eeuw vóór Columbus. Hoewel de bewering erg controversieel is, biedt de folklore van de Indianen enige ondersteuning aan deze theorie. Mij kwam het voor dat de informatie voor de “Nieuwe Wereld reliëfs” van maïs en cactus wellicht verkregen is via metafisisch transport in de dimensionale toegangspoort van Rosslyn. Uiteindelijk stellen ook Inuit reliëfs, gedateerd uit de 14e eeuw, een in toga geklede man met wapperende haren voor die een Templaarkruis draagt.

De St Clairs zijn sinds de oprichting eigenaar geweest van de Kapel en hun kasteel dat dezelfde naam draagt. De 7e Earl van Rosslyn is nog steeds de eigenaar. De St Clairs arriveerden met Willem de Veroveraar, en de baronie van Rosslyn werd hen toegekend in de 12e eeuw.

Hoewel de koninklijke St Clair familie machtig en rijk was, waren ze zich ook bewust van het bovennatuurlijke.

Orkney eiland – het thuis van de St. Clairs

Het ruige en afgelegen eiland Orkney is een uniek krachtige grid-site. Legendes beweren dat een Atlantische Tempel en later een kloosterschool van een oude geheimzinnige orde juist daar waren neergezet vanwege zijn afgelegen plaats en krachtige energieën. Zeker Sir William was zich bewust van de geomantiek (waarzegkunst die uitgaat van aardse lijnen en figuren) in zijn keuze van de precieze locatie voor de Rosslyn Chapel. Ze kroont een tellurische generator en ligt aan de Rose leylijn die Orkney verbindt met de Compostela de Santiago in Spanje. Rosslyn Chapel was de eindlocatie van een pelgrimstocht langs 7 plaatsen waaronder kathedralen in Frankrijk en Spanje.

De 7 planetaire orakels

De 7 heilige sites van de Christelijke pelgrimstocht waren in volgorde: Compostela de Santiago (Spanje), 5 sites in Frankrijk: Notre Dame de Dalbade in Toulouse, de kathedraal van Orleans, de kathedraal van Chartres, de Notre Dame van Parijs, de kathedraal van Amiens en één in Schotland: Rosslyn Chapel. Onderzoeker Trevor Ravenscroft schrijft dat deze sites allemaal specifiek oude Druïdische “krachtplaatsen” waren, gewijd aan planetaire orakels. Elke site bezit krachtige “aardmagnetische energieën” gecombineerd met specifieke planetaire alignementen.

Er wordt beweerd dat Sir William St Clair lid was van minstens twee geheime orders van verlichte mystici die Gnostische overtuigingen bestudeerden en spiritueel meesterschap bereikten. Je voelt zijn energie en ziet glimpjes van zijn bedoeling door heel de Kapel heen. Het bouwen van Rosslyn werd voor hem een obsessie, en kosten noch moeiten werden gespaard. De vrucht van zijn werk komt zo sterk tot uitdrukking dat Rosslyn meer een gecodeerde boodschap is dan een Kapel, meer metafysisch dan orthodox. Dit heeft echter vele kanten en is afgezwakt om beide te zijn, zoals dat vaak gebeurde in tijden van theologisch-politieke instabiliteit. Wellicht het meest bekend van St Clair’s interieurverfraaiing zijn de beroemde pilaren. Er wordt gezegd dat de Mason’s Pillar (de pilaar van de vrijmetselarij) en de sierlijke Apprentice Pillar (pilaar van de leerlingen), waarvoor Rosslyn wereldwijd beroemd is, de pilaren van Joachim en Boaz symboliseren die in de Tempel van Salomon in Jeruzalem stonden. Inderdaad speculeren veel wetenschappers dat Rosslyn Chapel een reproductie is van die tempel en dat de kruisvarende Templaarridders in feite eeuwen daarvoor onder de ruïnes van de tempel de schat van Salomon hadden opgegraven toen ze op zoek waren naar de heilige relieken van de vervallen tempel. De theorie was dat de schat van Salomon de mysterieuze bron was van de enorme rijkdom van de Templaarridders, eerst meegenomen naar Frankrijk en later overgebracht naar Schotland. Onder de relieken zouden de ark van het verbond en de heilige graal zijn. Het is een feit dat er verzegelde gewelven onder de Kapel liggen en er wordt al lang gespeculeerd dat teruggevonden relieken zoals de graal en de ark daar wellicht een plaats hebben gevonden.

Het is interessant dat de geschiedenis vermeldt dat Prins William St Clair persoonlijk op elke constructie en elk reliëf heel nauwgezet toezicht heeft gehouden. Gewelven en kamers werden onder het bouwwerk aangebracht en zorgvuldig verzegeld. De fijnste materialen, handwerkslieden en beeldhouwers werden vanuit Europa overgebracht. Het dorp Rosslyn kreeg vorm in het veertig jaar durende bouwproces van de Kapel. Voordat het volledige plan was voltooid, werd het beëindigd door de dood van Sir William en de theologisch-politieke beroering van dat tijdperk. Maar desondanks is het belangrijkste deel dat klaar is, volledig toereikend om op een grootse manier de vortexmotor van het vulkanische land te gebruiken om toegang te krijgen tot een megaportaal en toegankelijke sterrenpoort voor die zoekers die ver genoeg gevorderd zijn in zulke metafysische wetenschappen om gebruik te kunnen maken van het energievenster bij Rosslyn. De Kapel trekt zuivere, tellurische en gridenergieën aan, slaat ze op en versterkt ze met haar heilige geometrische structuur en geomantische sleutelplaatsing.

De vortexenergieën waren hier zeker ontelbare millennia eerder dan de Kapel. St Clair heeft ze op een schitterende manier herkend en om ze heen gebouwd, zoals dat in die tijd met veel kathedralen werd gedaan. Maar geen enkele werd gebouwd met zo’n meervoudig op elkaar gestapelde boodschap, die veel verder reikt dan de wat bekrompen restricties van het theologisch-politieke Christendom van Rome. Daarom zou het de zoeker beperken wanneer hij/zij alleen Rosslyn Chapel bezoekt en geen tijd doorbrengt in het naastgelegen ravijn. De eerste inspireert de laatstgenoemde. De Kapel verfijnt de hoogfrequente energie, slaat haar op en maakt haar beschikbaar. De twee zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, samengevlochten in een uniek hoger doel.

De glen (het ravijn)

Ik was zo gelukkig een rondleiding te hebben geboekt met Jackie Queally van Celtic Trails http://www.celtictrails.co.uk.

Jackie kwam in de Kapel naar me toe op het moment dat ik juist klaar was met een lange meditatie. We liepen de Kapel rond en zij verklaarde de geschiedenis en de betekenis ervan.

Ze vertelde me over het belang van Rosslyn Glen en over de sterke energieën. We liepen de Kapel uit en gingen een steil bosrijk pad op dat begon aan de noordelijke buitenrand van de grens van het Kapelterrein. De dag gaf alle vier de seizoenen te zien, want op dat moment klaarde de hemel op en werd helderblauw met een paar donzige wolken. En… om met de bekende Schotse dichter Robert Burns te spreken: “Het meemaken van een heldere dag in Schotland is als het voelen van de glimlach van God.”

Na zo’n 300 meter parallel aan de Glen langs bebouwing te hebben gelopen, verlieten we het pad en liepen een weelderig, feeëriek bos in. De aanwezigheid van deva’s was duidelijk en kwam prachtig tot uitdrukking in de oude begroeiing van het bos. Alle bomen en planten hadden levendige kleuren. We liepen op twee oude en heilige eiken af. De eerste aanblik van hen ging gepaard met een onmiddellijk gevoel van hun edele aanwezigheid. Achter een vervallen muurtje stonden ze daar als godheden voor ons. Deze onvoorstelbare bomen domineerden het bos. Geschat op ongeveer 700 jaar oud, was hun energieveld koninklijk. De stammen waren aan de basis zeker 2,5 meter in doorsnede. Hun enorme wortelbanken staken knoestig boven de grond en vormden elfachtige koepels die kronkelden in serpentine-achtige golven. Je voelde je bijna gedwongen om ze aan te spreken en met je rug tegen hun sterke stammen in hun energie te gaan zitten.

Wat verderop creëerde een bosje van zo’n 25 oude taxusbomen, eveneens heilig voor de Druïden, een heel andere maar tegelijk eendere stimulerende energie. De schoonheid en aura van de bomen en planten in dit gebied is heel imposant. De groene natuur op zijn allermooist.

Toen het pad het bos uitliep ging het met een bocht zo’n 200 meter naar beneden naar de gorgelende North Esk Rivier. Ik was zo gelukkig om een plaatselijke gids te hebben die de weg goed kende want het pad splitste zich herhaaldelijk. Er waren letterlijk tientallen Neolitische reliëfs van concentrische cirkels, enkele, dubbele en drievoudige spiralen, en iets wat op een groot oog leek op de muren van een van verschillende kleine zandstenen grotten aangebracht. Ik heb dit soort pictoglyfen eerder gezien in andere tellurische sites. Ik veronderstel dat de spiralen zijn uitgebeiteld om vortex- en ley-energieën aan te geven en de concentrische cirkels de netwerkknooppunten. De onderkant van het ravijn waar de rivier doorheen stroomde zat er vol mee. De circa 30 meter hoge, verticale kliffen van bronskleurig zandsteen omsloten de energie die heel stimulerend was.

Je bespeurt een spirituele vernieuwing, een “joie de vivre” wanneer je over de met mos bedekte oevers loopt van het helder gorgelende water dat kalmpjes over de half boven water uitstekende keien stroomt. Kleuren waren levendig, planten prachtig van vorm. Alles was vol leven langs de rivier. Toen we door een lichte bocht in de North Esk waren gelopen (meer nevel dan water) veranderde het landschap aanzienlijk. De goudkleurige steile oevers waren verdwenen en in plaats daarvan waren de hellingen glooiend en bedekt met oranje-gouden varens en helder, glanzend mos. Er lag een elfenbos voor ons. Een levende, groenkleurige Monet! Een natuurlijke stenen barrière creëerde een kalme waterval met witte waterpluimen die kalm in de zilveren diepten van de rivier stroomden. De rijke, lemige aarde van de oevers had een zoete muskusachtige geur die tot een geurige cocktail samensmolt met het aroma van de groenblijvende sparren die de bovenkant van het ravijn omlijstten. Ik was in vervoering door de zachte schoonheid van het landschap voor me. Ik bevond mij in de overladen schoonheid van de natuur op zijn mooist, in een kathedraal waarvan de spirituele energie gelijk was aan die van de Kapel hierboven.

Ik had geen zin om hier weg te gaan, maar er was meer te zien. Ik klom van het pad langs de rivier naar een behoorlijk steil spoor. We wandelden het weelderige, betoverende bospad weer op naar een site die de “lovers leap” (de geliefden sprong) wordt genoemd en ook weer een energiebron bevat. Uitgebeiteld in de rots is een buste van de Gaia Greenman.

We gingen verder naar de ruïnen van Castle Rosslyn. Het kasteel was gebouwd op de uitkijksteilte van de Hawthorden Canyon (ook Rosslyn Glen genoemd). Delen ervan zijn gerestaureerd en worden gebruikt voor speciale evenementen. Het terrein in majestueus. Een schitterende taxusboom decoreert de ingang. Over de rivier ligt een prachtige stenen brug die een fantastisch uitzicht biedt.

Arthur’s Seat (de zetel van Arthur) en de Salisbury Craig’s zijn heel belangrijke geologische sites en een paar kilometer verwijderd van Rosslyn. Zo’n 340 miljoen jaar geleden was Arthur’s Seat een actieve vulkaan. Hij staat wereldwijd bekend als een geologische onderzoekssite. Hij is ook een sterke magnetische generator die een energiematrix verspreid over de hele regio.

Reshel netwerken

Via Jackie Queally ( http://www.templartrails.co.uk/ ) raakte ik geïnteresseerd in het verbazingwekkende werk van William Buehler. Buehler liet mij kennismaken met het geavanceerde technische concept van “reshel” netwerken. Dit is in essentie een netwerk-matrix dat met behulp van heilige geometrie bewust is opgezet in heilige plaatsen en over grotere geodetische (aardmeetkundige) gebieden. Dit zijn zelf-genererende energietemplates die een veelvoud van frequentie-portalen mogelijk maken. Dit zijn ook sleutels om de drie belangrijkste geodetische netwerken rondom de planeet met elkaar zowel als met de astrale netwerken te verenigen. Rosslyn bevat een krachtig reshel netwerk binnen zijn structuur.

Channeling (Tyberonn)

“Rosslyn is inderdaad een heel bijzondere plaats en zijn energieën zijn een bijzonder sterke mengeling van geomantische en kosmische energieën die precies op deze plek samenkomen. Het is een zeldzame, concentrische apex (hoogtepunt). Om deze reden is in zijn constructie een heel oud energieapparaat geplaatst dat de energie oppakt en verfijnt. Het is geen relikwie van de christelijke kruistochten.

Het element staat in de verzegelde grafkelder en is daar geplaatst door de oprichter St. Clair. Het is een rond vat, zowel metaal als kristal van samenstelling en bevat 12 halfronde bollen rondom de rand van zijn omtrek. Het is heel oud en was toevertrouwd aan de zorg van de Secret Order (de Heilige Orde) die zijn basis had in Orkney. Het stamt uit de tijd van voor de Atlantische periode. De bron, constructie en technologie ervan zijn van buitenaardse oorsprong. De bodem is van een unieke metaallegering die eigenschappen bevat gelijk aan die van goud en platina, maar met een veel sterker magnetisch veld. De bollen zijn van kristal en elke bol is afgestemd op een dimensionaal veld en projecteert een sterk elektrisch veld. Deze structuur maakt dimensionaal reizen mogelijk voor ingewijden die in staat zijn om een voldoende hoog vibratietempo te bereiken.

Dit element kan beschouwd worden als energie-apparaat. Het gebruikt en verfijnt de energieën die precies op dit punt hun hoogtepunt bereiken. Rosslyn staat op een sterke tellurische generator en is een belangrijke spil in de planetaire en stellaire netwerken. Deze kennis was bekend in meer geavanceerde tijden.

De locatie van Rosslyn Chapel is heel specifiek. St Clair stond in directe communicatie met de Engelenschaar van de Geascendeerde Meesters die niet alleen de keuze van de locatie maar ook elk aspect van de gecodeerde constructie van de Kapel begeleidden.

De Kapel in Rosslyn bevat een dimensionale poort met een volledig spectrum. Er is een primaire vortex in het midden van de constructie, voor het altaar. Vijf kleinere vortexen met unieke frequenties omringen en circuleren om de hoofdvortex die de portaalpoort bevat.

Rosslyn Chapel is op een complexe manier verbonden met de Rosslyn Glen. De krachtige leylijn die langs de rivier door de glen loopt, omcirkelt de Kapel, maar kruist haar niet. Dit geeft een dubbele matrix van een linksom en rechtsom draaiende rotatie rondom de heuvel die het vortexcomplex uitzendt naar de kapel en het patroon van het dimensionale portaal ondersteunt.

Het nabij gelegen kasteel is ook verbonden met de energie van de Kapel. Het bevat de energie van de grondleggende St Clair en degenen die de site eeuwenlang hebben beschermd. Het kasteel herbergt nog steeds een levende, bewuste energie van bescherming, die van essentieel belang is voor het portaal dat zich in Rosslyn Chapel bevindt. Zie je, de energie in een netwerk-spil vortex, zoals Rosslyn, is multidimensionaal, dus tijdloos. Haar energie van bescherming is een dimensionale inplanting, een bewust, levend hologram.

De netwerk overlay die dimensionale frequenties van elkaar scheidt, is binnen de unieke fontein van elektromagnetische energie in Rosslyn ongewoon doorschijnend. Zo ontstaat er een dimensionale overlapping en wordt het lineaire tijd-ruimte-continuüm verzwakt en ontstaat er een ruimte/tijd venster binnen een specifieke frequentie. De vibrationele samensmelting van de elektromagnetische ley, de planetaire en stellaire netwerken, creëert deze dimensionale overlapping.

De energie in Rosslyn Chapel wordt opgewekt en voedt direct een serie energetische sites in Europa en Engeland. Over de meeste van deze sites zijn majestueuze kathedralen gebouwd en deze sites pulseren met grote energieën.”

Conclusie

We begonnen met de vraag: “Waarom is Rosslyn Chapel gebouwd?” Laten we nu eindigen met een antwoord. Drie redenen: (1) De bouwers hadden een boodschap. (2) De bouwers borgen er enkele dingen in op. (3) De bouwers wilden een sterrenpoort huisvesten. Het reeds bestaande netwerkpunt en de energie van de plek die precies op de locatie van de kapel ligt, is misschien wel het sterkste krachtpunt op het planetaire geodetische netwerk, met concentrische toegang tot alle twaalf dimensionale overlays.

En hoe zit het dan met het ontcijferen van de Da Vinci code? Voor deze schrijver gaat de belangrijkste boodschap van de roman over het eren van de goddelijke vrouwelijkheid… een essentiële waarheid die door de orthodoxe Christenen vergeten is. De kosmos leeft en heeft goddelijke expressies van mannelijke en vrouwelijke aard. Wij zijn beide, en deze goddelijke eenheid wordt tot uitdrukking gebracht in het heilige karakter van Rosslyn. Misschien staat het zelfs wel geschreven op de muren… al is dat dan in code.

Een kille wind heeft de hele dag om de mysterieuze heuvel van Rosslyn gewaaid en de kapel gebeukt met een onheilspellend gebrom. Het laatste daglicht glijdt over de glen. Aan de horizon trekken de grijze wolken een beetje op zodat een prachtige, intens oranje zonsondergang zichtbaar wordt. Een adembenemend gezicht. Een zwerm spreeuwen vliegt op en zweeft boven de meidoorns, als devische spirits die bescherming zoeken in verborgen hoekjes en torentjes. Grote windvlagen vanuit de heuvels vallen over Rosslyn heen en jagen dan verder. Rosslyn blijft een raadsel, en ik ben voor altijd betoverd.

...En zo is het,
Tyberonn © June 2006
Translation by Saskia Molin

Rosslyn Photo Album
Back to Articles
Back to Home