In Karnak bracht ik verrukkelijke uren door al wandelend door de immense ruïnes met rijen en rijen hoog oprijzende marmeren zuilen en dozijnen miniatuursfinxen.

Ik mediteerde in drie heel krachtige en heilige kapellen, die allemaal de naam Heilige der Heiligen droegen. Ik tintelde van de energie die gedownload werd. Ik maakte diep contact met de tempel. Overal in Luxor waren overvloedig beschermenergieën aanwezig, sommige goedgezind, andere absoluut niet. Pas op voor de Vallei der Koningen… Koning Tut geeft er de voorkeur aan alleen te zijn!

Ik kende de tempel van Karnak. Het tempelcomplex was gebouwd met heilige geometrie rondom de alwetende Nijl-leylijn. Steenhouwers uit de oudheid bouwden op esotherische wijze met geleidend graniet, kwartsiet en marmer. De voelsprietachtige obelisken strekken hun fallische toppen naar de hemel en stralen energetische nevel naar het vrouwelijke heilige meer in het midden van het tempelterrein. Yin en Yang circuleren in uitgebalanceerde perfectie. Het Heilige der Heiligen resoneert met een tevreden gezoem naast de oevers van de kronkelende Nijl.

Egypte

Ik hield direct van Egypte. Het had een aantrekkingskracht die me aangenaam verraste. Het voelde als thuis. Ik hield van de bazaar met zijn nauwe straatjes vol winkeltjes met bakken fris vers fruit, heerlijk ruikend brood en druk in de weer zijnde kooplieden in lange gewaden. Tabaksrook met een sterk fruitig aroma zweefde in prikkelende, vederlichte pluimen uit de kleurrijke waterpijpen die in de openluchtkoffieshops werden gerookt.

Vruchtbaar land, levend water en eeuwenoude energieën, allemaal in balans. Door de dunne sluier heen verhalen eeuwenoude tijden van dynastieën uit een ver verleden. Dramatische verhalen gehuld in echo's van de woestijnbries. Gebeeldhouwde farao's regeren vanaf massiefstenen tronen, alsof ze Medusa hebben gezien.

Gelach en glimlachende ogen waren overal. Leylijnland … dat gevoel van evenwicht en welzijn.

Cairo - Tybs dagboek

Mijn vlucht vanuit Luxor duurde een uurtje. Op de luchthaven had ik besloten om een Egyptische gids te nemen voor het bezoek aan de Sfinx en de Piramiden. Dat bleek verstandig te zijn want ze was een doctoranda en moeder, met een B.A. (academische graad) in Egyptologie. Onderweg naar Gizeh vertelde ze me over "De Bronnen van de Heilige Moeder". We stopten om een tempel te bezichtigen, gewijd aan de Heilige Maria en baby Jezus. Een magische combinatie van tuin en tempel waar de Heilige Familie van het christendom meer dan een jaar had gewoond toen ze op de vlucht waren voor Koning Herodes' bevel tot moord. Volgens een legende ontsprong er op wonderbaarlijke wijze een bron uit een rots om de dorst te lessen van de Heilige Familie. Die levende bron stroomt nog steeds. Ze ligt nu in een liefelijk omheinde park-tempel in Heliopolis.

Na het korte uitstapje begonnen we aan de 40 minuten durende rit dwars door de stad naar Gizeh. Dat bleek een verbazingwekkende trip op zich. Jammergenoeg miste de auto airconditioning. De hitte kon ik verdragen, maar de uitlaatgassen stoorden me nogal. Ik slaagde erin mijn halsdoek nat te maken en hem als een geïmproviseerde luchtfilter te gebruiken, tot groot vermaak van mijn gids Nadia. Maar het werkte wel. Het redelijke honorarium voor de gids inclusief transport, was minder dan 50 dollar, wat slechts iets meer was dan een taxi zou hebben gekost. Nadia straalde een heerlijk gezonde vibratie uit, en hielp me geweldig bij de onderhandelingen voor de toegang, het verkrijgen van het dozijn toegangskaartjes dat nodig was en ze beschreef uitvoerig de geschiedenis van elke site in Gizeh… en ik heb ze allemaal bezocht.

Gizeh komt in zicht

Toen onze openluchttaxi het volledig panoramische uitzicht op de piramiden bereikte, ving ik een hoorbaar zoemend geluid op. Ik kreeg een energiestoot. Ik voelde letterlijk de elektriciteit van de rondstromende energie vanaf een kilometer afstand. Het haar op mijn armen stond recht overeind. Een sensatie die ik die dag vele malen zou meemaken.

Het panoramische beeld van het Gizeh-piramidecomplex is overweldigend. Het is prachtig, en terecht een van de oorspronkelijke Zeven Wereldwonderen.

De piramiden worden niet aan het oog onttrokken door omringende modderhutten en rommel. Sommige foto's, genomen vanuit een bepaalde hoek uit de lucht, tonen inderdaad een niet zo mooi beeld van de piramiden, met een deel van Cairo vol puin op de voorgrond. Die foto's zijn bedrieglijk. Een behoorlijke ruimte van meerdere kilometers scheidt de stad van de antieke monumenten.

In feite is het terrein waarop de piramiden staan eigendom van Monumentenzorg, goed georganiseerd en netjes verzorgd. De piramiden staan buiten Cairo, net voorbij de bocht van de Nijl naar het oosten, aan de uiterste oostzijde van de grote Sahara woestijn. Ik heb de westelijke en noordelijke Sahara bezocht in zowel Algerije als Tunesië, met goudkleurig zand en indrukwekkende 180 meter hoge duinen. Hier is haar karakter gematigder. De woestijn heeft meer weg van een plateau van korrelig slib, geelbruin van kleur, maar ziet er toch echt uit als een woestijn.

Piramide feiten...

De Grote Piramide is 137 meter hoog. Haar top is een rechthoekige basis, waarvan wordt gezegd dat die plaats heeft geboden aan een deksteen van gitzwart obsidiaan, zo'n 9 meter hoog. Onder andere Drunvalo Melchizedek stelt dat de platte top van de piramide met opzet plat is, en als basis diende voor een energetische schijf die in een kamer eronder werd opgeborgen.

Zij behoorde voor meer dan 4 millennia tot de hoogste bouwwerken ter wereld, en werd in hoogte pas overtroffen in de negentiende eeuw. Ooit was zij bedekt met een schitterende stenen bekleding om het oppervlak glad te maken (een deel van die bekleding is in de buurt van de top nog steeds zichtbaar). De stenen bekleding bestond uit gepolijst wit kalksteen. De hellingshoek van haar zijden is 51 graden en 51 minuten. Elke zijde staat nauwkeurig gericht op een van de hoofdwindstreken van het kompas: noord, zuid, oost en west. De horizontale dwarsdoorsnede van de piramide is vierkant op elk niveau, en elke zijde meet 230 meter in lengte. De maximale afwijking tussen de lengten van de zijden is verbazingwekkend minder dan 0,1%. De heilige geometrie van pi (pi is een transcendent getal) is zichtbaar in haar uniformiteit.

Het bouwwerk bestaat uit meer dan 2 miljoen steenblokken, die elk meer dan 2 ton wegen. Het grondoppervlak dat de Grote Piramide beslaat, is zo groot dat er 5 stadions ter grootte van het Astrodome in kunnen. De ingang is gelegen aan de noordkant. Een aantal gangen, galerijen en noodschachten leiden naar de Koningskamer, of waren bedoeld voor andere functies. De Koningskamer is gesitueerd in het hart van de piramide en alleen toegankelijk via de Grote Galerij en een nauwe, omhoog lopende gang. De sarcofaag van de Koning is gemaakt van rood graniet, net zoals de binnenwanden van de Koningskamer. Heel indrukwekkend is de scherp gekante steen boven de deuropening die meer dan 3 meter lang is, 2,4 meter hoog en 1,3 meter dik. Alle stenen van het interieur passen zo goed in elkaar dat er geen kaart tussen te krijgen is. De sarcofaag is gesitueerd conform de kompaswindrichtingen, en is ongeveer 1 centimeter kleiner dan de ingang van de kamer. Hij is waarschijnlijk geplaatst terwijl de piramide gebouwd werd. De leeftijden van de piramiden zijn een twistpunt. Sommige gechannelde bronnen beweren dat de Grote Piramide 50000 jaar geleden gebouwd werd. Het medium Edgar Cayce dateerde ze 10000 voor Christus. Conventionele overtuigingen gaan uit van 4000 voor Christus. Maak zelf je keuze maar.

Labyrint, de test

Het eerste monument dat ik bezocht was uiteraard de Grote Piramide. Ik staarde even naar haar enorme omvang en onderkende de belangrijkheid van het moment. Toen begon ik aan de klim naar de ingang. Verrassingen lagen te wachten, de serendipiteit (het toeval om waardevolle dingen te ontdekken) van pentaëders (vormen met vijf vlakken).

Nogal naïef verwachtte ik eigenlijk om zo naar de Koningskamer te kunnen lopen. Toen ik door wat leek op een 2,5 meter hoge gewelfde grot liep, was de ingang in het begin hoog en breed genoeg voor mijn lengte en postuur. Na 45 meter werd hij echter veel smaller. Ik moest me wenden en keren, een beetje bukken en de keurige gang werd meer een ruwe tunnel. Uiteindelijk bereikte ik een smalle opgaande schacht waar ik 2 meter recht omhoog moest klimmen op een ladder met ijzeren sporten. Deze bracht me naar een richel tussen nauwe wanden en een laag plafond. Ik voelde me niet langer op mijn gemak en had het idee net een speleoloog te zijn. Ik ervoer lichte golven van claustrofobie, en dat was vreemd voor mij. Deze golven zouden snel overgaan in een sterke claustrofobische angst.

De richel leidde naar een kleine rechthoekige schacht, die heel steil omhoog liep. Ik wierp een blik in de opening. Hij was amper een meter hoog en een meter breed! Dit was toch de juiste weg niet! Alle vier de kanten waren gepolijst en gegroefd… maar nooit bedoeld als doorgang voor een mens. Ik moest op mijn knieën zakken om omhoog te kunnen kijken. De schacht helde steil omhoog over een lengte die leek op die van een voetbalveld… eindeloos.

Ik stond versteld dat deze kleine buis de weg was naar de beroemde Koningskamer… en opeens was ik vol twijfel.

Ik boog voorover in een rugkramp krijgende hoek, ademde eens diep de stilstaande lucht in en ging naar binnen. Ik ploeterde enkele meters omhoog. Het was er heet en ik transpireerde hevig terwijl ik als een krab vooruit en omhoog liep… mijn hoofd stotend tegen het 1,20 meter hoge plafond. Toen kwam er een forse veiligheidsagent aan die zich naar beneden repte in de flauw verlichte schacht. Oh nee… ook nog tweerichtingsverkeer! Ik zei hem wat rustiger aan te doen en dat is zacht uitgedrukt. We wurmden ons langs elkaar heen in een proces van ons in bochten wringende osmose. Veel te fysiek voor mij.

Na ongeveer een kwart van de tunnel te hebben doorgeworsteld, voelde ik me opeens heel gedesoriënteerd en zwak. Claustrofobie overviel me. Het golfde letterlijk over me heen en de golf werd een tsunami. Ik kon niet verder. Duizelig en misselijk had ik al mijn kracht nodig om rechtsomkeert te maken en me uit de gang te wurmen, terug naar het beginpunt. Ik ging rechtop staan en hapte naar adem. Ik voelde me zwak, zocht een plekje op de richel en dronk het restje water dat ik nog had.

Met mijn 2 meter lengte en 123 kilo had ik het echt moeilijk en twijfelde eraan of ik de smalle gang naar de Koningskamer wel door zou kunnen komen. Ik voelde me ziek en paniekerig. Voor me lag een zware, bochtige klim van ongeveer 90 meter, waarvoor ik me dubbel moest vouwen. Ik kon het niet. Ik dacht erover om het op te geven.

Engelen en Godinnen

Toen verscheen er een groep energieke Duitse dames van zo'n jaar of vijftig op de ladder. Allemaal godinnen. Het kostte me al mijn energie om uit de weg te gaan om hen te laten passeren. De eerste vroeg me in het Engels of ik me wel goed voelde en gaf me een nieuw flesje mineraalwater. Zenuwachtig vertelde ik haar dat ik niet wist of ik erin zou slagen de schacht door te komen. Ze verzekerde me dat het me best zou lukken, en na een paar minuten spoorde ze me aan om omhoog te gaan. Ze vertelde me dat het de moeite waard zou zijn. "Het is misschien je enige kans" zei ze in een streng maar bemoedigend Duits accent. "Ben je niet van heel ver gekomen om deze kamer te zien?" Ik was geroerd.

Ze was even stil, gaf me een klopje op de schouder en gebaarde me om haar te volgen. Ik pakte al mijn wilskracht bij elkaar, hervond mijn vastberadenheid en volgde haar naar binnen.

Het als een krab omhoog gaan was moeilijk. Ik vorderde traag omdat ik steeds ruimte moest maken zodat terugkerende bezoekers die in de schacht naar beneden kwamen, konden passeren. Ik concentreerde me op de taak en telde mijn krabstappen in segmenten van tien. Ik moest gedachten aan vast komen zitten blokkeren! Eindelijk bereikte ik het einde van de tunnel. De opgaande gang kwam uit in de ruimere "Grote Gang" en daar kon ik mijn gebogen lichaam strekken. Toen ik daar stond en rondkeek trilden mijn benen en liepen er oncontroleerbare rillingen doorheen. (Notitie voor mezelf: 15 kilo afvallen en in conditie zijn voordat ik weer naar piramiden zou gaan.)

Er wachtte me een volgende lange klim omhoog, maar deze gang was hoog genoeg. Schitterend! Deze verbindingsgang had een leuning en treden over een afstand van tientallen meters. Boven aangekomen zag ik een volgende tunnel van 1.20 bij 0.9 meter. Gelukkig was deze maar zo'n 15 meter lang. Hij leidde horizontaal naar de plaats van bestemming. Ik kroop erdoor en kwam in de Koningskamer terecht.

Ik was helemaal bezweet en uitgeput, de tocht door de tunnels had me gereinigd, als een zweethut… zowel fysiek als spiritueel. Ik wankelde naar een vrije hoek en plofte neer achter de beroemde sarcofaag. Ik kruiste mijn benen en leunde tegen de bordeauxrode granieten muur. Die voelde koel en aangenaam. Ik pakte twee speciale kristallen uit mijn riemtasje en begon te mediteren.

Koningskamer - Activering door toning

Mijn hoofd werd helder. In het zwakke gele licht zag ik de levendige groep Duitse vrouwen die ik had ontmoet in lotushouding rond de sarcofaag zitten. Plots begon één van hen met een engelenstem te tonen. Een gouden melodieuze toon van het krachtige ohm vulde de kamer. Wat een fantastische akoestiek. De andere dames vielen in perfecte harmonie in. Hun stemmen hadden een professioneel niveau. De heilige tonen activeerden onmiddellijk een energetisch antwoord van de piramide. Ik ontving de energetische respons via mijn kruinchakra, als een elektrische stoot. Mijn energie nam toe. De frequentie van de kamer onderging een opvallende verandering. Het was duidelijke een "Piramide-Geest" die reageerde op het heilige ohm.

Ik wist dat de zeven of acht "toeristen" die langs de wanden van de kamer stonden, de dramatische energieversnelling voelden die zich tijdens het tonen voordeed. Bijna onmiddellijk vertrokken ze allemaal, op twee na. Twee jonge zoekers, beide mannen, gingen tegen de muur zitten.

Gedurende de volgende twintig minuten ervoer ik een vibratie van zuivere energie. Het was wonderlijk dat er tijdens het tonen niemand anders binnenkwam. Ik was me heel sterk bewust van een mannelijke/vrouwelijke balans die was "ontstaan" met de vrouwelijke energie die de sarcofaag omringde en de 3 mannen die een plekje gevonden hadden tegen de muur.

Een Stroom van Licht

Mijn zintuigen maakten een sprong naar een lichtgebied. Het was geen visioen waar ik in terecht kwam maar meer een gebied van zuivere energie, van helder licht. Ik had geen gedachten, zei geen gebeden, ik WAS gewoon. Ik werd een deel van een ontvangende, uit 7 delen bestaande eenheid die een stroom van ongelooflijk zuivere energie geleidde en doorgaf. Mijn vibratie schoot omhoog naar pure vreugde. Wij zevenen in die kamer smolten zonder te spreken samen. Het tonen in combinatie met een perfecte balans van mannelijke/vrouwelijke energie had een geweldig helende frequentie voor ons allen teweeggebracht. Ik voelde me gezegend daarbinnen te mogen zijn met die groep. Alleen zou ik dit activeringsproces niet ervaren hebben. Ik wist niet dat tonen een dergelijke reactie kon veroorzaken, maar ik had onmiskenbaar de verandering gevoeld die plaatsvond toen bepaalde toonhoogten van de ohm werden getoond.

hNa twintig minuten stopte het tonen. De groepsleider vroeg de dames om in een kring rond de sarcofaag te gaan staan, waarna zij erin ging liggen. Na enkele minuten verliet ze de sarcofaag en nam iemand anders haar plaats in. Ik begreep dat de sarcofaag het energetisch centrum van de piramidekamer was, het punt waarin de drie schachten die samen een ster vormen precies op één punt bij elkaar komen. Ik deed mee. Toen het mijn beurt was, ging ik op mijn rug liggen met de knieën opgetrokken zodat ik erin paste. Ik hield een kristal in elke hand en gaf hen opdracht te absorberen. Ik bad diep. Een stroom van licht liep door me heen. Ik bleef er een korte eeuwigheid in liggen. Het was goed zo. Toen ik eruit kwam, wuifde de Godinnengroep me een afscheidsgroet toe. We hadden een prachtige ervaring gedeeld. Ik ben die bijzondere groep zo dankbaar. Ik wist zelfs hun namen niet. De Koninginnekamer stond als volgende op het programma.

De Koninginnekamer

Het naar beneden gaande pad bracht nog meer kronkelige stukken waar ik kruipend doorheen moest, maar nu was mijn energie op zijn hoogtepunt. Ik kwam er zonder moeite door. De Koninginnekamer had gewelfde plafonds en een totaal andere resonantie. Ik voelde me erg op mijn gemak en begon instinctief met mijn baritongeluid te tonen. Ik kwam in een toestand waarin ik lichtvonkjes en geometrische patronen zag in tegenstelling tot die ene zuivere heldere stroom van licht in de Koningskamer. De energie schommelde heen en weer en ik wist dat dit kwam doordat die prachtige stroom bij het omlaag gaan door een evenwichtbrengend vrouwelijk opladingsgebied ging.

Verjonging

Temidden van deze energie voelde ik een fysieke, zwevende sensatie. De energiestroom voelde dichter of compacter aan, bijna vochtig. Ze trilde in een explosieve, orgastische stroom van blauw-witte energie. Mijn lichaam voelde verkwikt. In feite werd ik me plotseling bewust van een gevoel van fysieke opwinding… hoewel mijn geest in een afstandelijke, gedachteloze staat van een bijna volmaakte gelukzaligheid was. Elke chakra, elke verzamelplaats van energie werd opgeladen. Ik was op een plek buiten mijn lichaam en observeerde het allemaal. Onvoorstelbare verjonging op elk niveau.

zIk kan me de terugtocht amper herinneren. Mijn benen trilden nog een beetje, maar mijn energie was helemaal opgeleefd. Er was geen angst meer voor krappe, nauwe ruimten, enkel de rust en de sereniteit die samengaan met zuivering en diepgaande vernieuwing.

Wedergeboorte

Eindelijk bereikte ik de ingang en stormde naar buiten, alsof ik uit de baarmoeder kwam, herboren in het daglicht en de stralende zon.

Ik was inderdaad verblind door het licht.

Eenmaal buiten, zat ik een korte eeuwigheid alleen op een afgezonderd, gebarsten blok van de piramide-ingang. Mijn geest waarde nog rond in een veranderde toestand. Ik voelde me tot tranen toe geroerd. Er was zoveel meer gebeurd dan ik verwacht had. Ik was mentaal niet voorbereid geweest. Ik huilde als een kind en liet de vergeten pijn van een heel leven los. De dam brak en het water was vrij om te stromen.

Toen ik weer met mijn twee voeten op de grond kwam, leek het alsof Nadia mijn emotionele toestand niet eens opgemerkt had. Misschien kwam dat wel door mijn zonnebril. Helemaal leeg voelde ik de vreugde die komt na de zuivering. Mijn God, wat een plek!

Oneindige energie stroomt

Er is al zo veel geschreven over de Grote Piramiden, over hun energie, hun doel en oorsprong en dat weerhoudt me ervan om ook maar iets anders te schrijven dan de indrukken die ik zelf heb opgedaan, en dat in harmonie met het feit dat ik mezelf beschouw als een leerling van spirit, en zeker geen meester. Mijn indrukken zijn nog steeds aan het bezinken. Voor het werk dat ik de laatste 25 jaar heb gedaan, heb ik tienduizenden kilometers gereisd, meestal alleen. Het leven is mijn grootste leraar geweest, en de Levende Aarde zowel mijn leslokaal als mijn vergelijkingsmateriaal.

Dit zijn mijn gedachten…

De energie van de Grote Piramide is springlevend en zelfbewust! Ze reageert op afgestemde intenties en triggers, waaronder tonen en verschillende meditatietechnieken. Ze kan voor veel verschillende modaliteiten gebruikt worden. Die modaliteiten variëren van heling, meditatie, verjonging, communicatie en interdimensionaal reizen tot aan opwekking van energie. Zij is een sterrenpoort, een veelzijdige vortex en een zelfversterkende, energetische generator.

Haar effect was diepgaand. De piramiden reageren op intentie en bedoeling.

De circulerende energieën hebben hun centrum in de Koningskamer, en wel precies in de sarcofaag. Een unieke oplaadcapaciteit bevindt zich er schuin onder, in de Koninginnekamer.

De piramiden zijn geplaatst in de directe baan van de Nijl-leylijn, en omsloten eens een kruisende leylijn van het Atlantische continent. Die lijn is niet langer constant in werking, toch kon ik haar energie voelen.

De piramiden hebben een dynamische energiestroom van 4 laterale of zijwaarts lopende spiralen. Dit zijn niet precies vortexen in de gebruikelijke zin, maar ronddraaiende energieën. Wat nauwkeuriger gezegd: ik zie twee "cijfer 8" stromingspatronen. In alle vier de cirkels komt de energie binnen vanuit het bovenste derde deel van de piramide, gaat door de Konings- en de Koninginnekamer, circuleert dan naar buiten door de grond en komt weer terug omhoog. Elke cirkel is een gecentreerd lateraal kruispunt van de vier zijden. De twee "cijfer 8" stromen bewegen zich individueel vanuit de vier windstreken de Koningskamer in… De één van noord naar zuid die de mannelijke energie symboliseert, de ander van oost naar west die de vrouwelijke energie symboliseert. De stroming van noord naar zuid is de sterkste, als gevolg van de verandering van de leylijn-tussenruimte en het feit dat de Nijl-leylijn van zuid naar noord stroomt.

Boven de piramiden hangt een nauwkeurige, elektromagnetische (naar binnen en naar buiten draaiende) vortex met een dubbele rand; tegen de klok in aan de buitenrand en met de klok mee aan de binnenrand. Alle piramiden zijn opgenomen in deze hoger gelegen poort en vortex.

Ik voel ook een specifieke axiale verbinding voor het elektromagnetische netwerk (niet het lichtnetwerk) om op de een of andere manier verankerd te zijn binnenin de Grote Piramide vortex. Ook voel ik dat het lichtnetwerk en het zwaartekrachtnetwerk sleuteltoppunten hebben in dit grote vortexportaal.

Tot besluit

Ik heb vele prachtige sites bezocht in Luxor en Gizeh. Mijn dagen stroomden van de vroege morgen tot de late avond. Ik heb het met opzet niet in detail gehad over de sfinxen of de twee andere piramiden, aangezien ik die op een later tijdstip zal bespreken. De andere piramiden mogen zeker niet vergeten worden. Toen ik de piramide van Menkaure bezocht, had ik een zeer sterke ervaring, gelijk aan wat ik voelde in de Koninginnekamer. Tot mijn grote verbazing ontmoette ik daar twee engelachtige dames, die laat in de middag aan het tonen waren in de lagergelegen kamer van deze piramide wat bij mij een sterke instroom van energie veroorzaakte.

Egypte is een plaats met verscheidene andere heilige plaatsen waartoe ik me aangetrokken voel, zoals de Sinaïberg en Aswan. Gizeh overtrof al mijn verwachtingen. De gratie en de koninklijke luister van de piramiden is onbetwistbaar. Gizeh is het antieke Memphis... en Memphis is voor altijd het thuis van de Koning.

Ik ben nog steeds onder de invloed van mijn ervaringen met de Piramide, ook al is mijn bezoek reeds 12 maanden geleden op het moment dat ik dit schrijf. Ik denk dat ik nog wel even onder de indruk zal blijven.

"De mens vreest de tijd… maar de tijd vreest de Piramiden" (Arabisch gezegde

...En zo is het,
Tyberonn © April 10 2002
Translation by Saskia Molin

Giza Photo Album
Back to Articles
Back to Home